SPF Kaydı Oluşturucu
İlgili araçlar
* ile işaretli alanlar zorunludur.
İlgili makaleler
- SPF Flattening: How to Beat the 10-Lookup Limit Without Breaking EmailToo many DNS lookups in your SPF record triggers PermError and sends legitimate mail to spam. Learn how SPF flattening works, when to use it, and its risks.
- SPF, DKIM, and DMARC: A Practical Guide to Email Authentication and DeliverabilityHow SPF, DKIM, and DMARC work together to prove your mail is genuine, keep it out of spam, and stop spoofing of your domain. A step-by-step setup guide.
Sıkça sorulan sorular
- SPF Oluşturucu'yu nasıl kullanırım?
- Tek kayıt modunda, her posta kaynağı için bir mekanizma satırı ekleyin (include, ip4, ip6, a, mx veya exists), değerini girin ve bir -all niteleyicisi seçin; tamamlanmış v=spf1 kaydı anlık olarak oluşur ve kopyalayabilirsiniz. Çoklu kayıt modunda, mevcut SPF kayıtlarınızı yapıştırıp alan adınızı girersiniz; araç bunları birleştirir ve ya tek kayıt olarak tutar, ana/alt zincire böler ya da sizi düzleştirmeye yönlendirir.
- SPF kaydı nedir?
- SPF (Sender Policy Framework), v=spf1 ile başlayan ve alan adınız için hangi sunucuların e-posta gönderebileceğini listeleyen tek bir TXT kaydıdır. Alıcı posta sunucuları, bir iletinin gerçekten yetkili bir kaynaktan gelip gelmediğine karar vermek için bunu denetler.
- Doğru bir SPF kaydı neden önemlidir?
- SPF, spam gönderenlerin alan adınızı taklit etmesini engellemeye yardımcı olur ve meşru postalarınızı spam klasöründen uzak tutan denetimlerden biridir. Ayrıca DMARC hizalamasının temelidir; bu nedenle bozuk veya eksik bir SPF kaydı, teslim edilebilirliği fark ettirmeden düşürebilir.
- Sondaki -all niteleyicisi ne anlama gelir?
- Sondaki all mekanizması, listelenmeyen göndericiler için politikayı belirler: -all sert başarısızlıktır (reddet), ~all yumuşak başarısızlıktır (kabul et ama şüpheli işaretle), ?all nötrdür ve +all her şeye izin verir ve asla kullanılmamalıdır. Çoğu alan adı -all veya ~all kullanmalıdır.
- Neden arama (lookup) veya uzunluk uyarısı alıyorum?
- SPF en fazla 10 DNS aramasına izin verir (include, a, mx ve exists her biri sayılır) ve 512 baytı aşan bir kayıt genellikle bölünmelidir; oluşturucu her ikisini de işaretler. 10 arama sınırını aştığınızda bölmek işe yaramaz ve bunun yerine include'ları IP adreslerine düzleştirmeniz gerekir.